Sovjet Ereveld Experience
Op het Sovjet Ereveld in Leusden liggen 865 soldaten begraven. Rond het jaar 2000 is Journalist Remco Reiding begonnen met het identificeren en ’thuisbrengen’ van de namen van begraven soldaten. De eerste soldaat die hij gelinkt heeft aan de achtergebleven familie is Vladimir Botenko.
Zijn verhaal hebben wij verfilmd in VR.
Dit bijzondere project heeft inmiddels ook internationale erkenning gekregen: het is genomineerd voor een Heritage in Motion Award, een prijs die innovatieve producties bekroont die op een unieke manier Europees erfgoed tot leven brengen. Ook werd de productie werd genomineerd voor een Gouden Reiger 2026 in de categorie Creatie. Twee onafhankelijke vakjury’s, één conclusie: deze VR-productie doet wat goede film hoort te doen.
unieke locaties
Een complex verhaal met meerdere unieke filmlocaties, de daarbij komende uitdagingen en indrukwekkende scenes. Een project waar we meerdere jaren aan gewerkt hebben. Van een zelf gegraven loopgraaf in Kootwijkerbroek tot the middle of nowhere in de Georgische bergen. Indrukwekkende draaidagen en locaties die stuk voor stuk hun eigen verhaal hebben.
EEN LOOPGRAAF IN DE ACHTERTUIN
Draaidag 1: De loopgraaf
Een grote VR-productie vraagt tijd, creatief denkwerk en technische voorbereiding. Locaties, historische kloppend, veiligheid en visuele impact. Alles moest kloppen. De eerste scène vond plaats in een loopgraaf. Alleen waar vind je een geschikte loopgraaf die niet gerestaureerd of gepolijst is? Voor film werkt dat niet. Daarom besloten we er zelf een te bouwen. We groeven een loopgraaf, verstevigden de wanden met houten planken en stalen platen, en maakten het zo rauw mogelijk. Totdat het grondwater ons verraste: zestig centimeter water stond er de volgende ochtend in. Met dompelpompen, boomstammen en planken hielden we het begaanbaar. De modder gaf de set uiteindelijk nog meer karakter.
Het grondwater stond tot aan de knieën
50 man op de set
Een draaidag vol vuur, rook en realisme
Vanaf 07.00 uur stond de crew klaar. Special effects, grime, setdressing en een wapenexpert zorgden voor historisch detail en spanning. Soldaten kregen wondprotheses en instructies om hun wapens veilig en realistisch te hanteren. Met rook, vuur en explosies werd de loopgraaf tot leven gewekt.
midden in de oorlog
In VR beland je als kijker direct op het slagveld. Kogels vliegen langs je, vliegtuigen dreunen boven je hoofd, explosies scheuren de stilte kapot. Rook vult je zicht, modder spat omhoog. Alsof je zelf moet bukken. De impact is enorm. Voor bezoekers is zo’n scène vaak het moment waarop de oorlog ineens dichtbij komt.
Militair Hosipitaal Amersfoort
Draaidag 2: Het militair hospitaal
In Amersfoort vonden we een voormalig militair hospitaal dat nog altijd de sfeer van de jaren ’40 ademt. De kijker ligt hier in een ziekenhuisbed en ervaart de hectiek van de zaal. Nieuwe gewonden worden binnengebracht, verpleegsters lopen langs en slapeloze nachten worden gevuld met het hoesten van tuberculosepatiënten. De scène speelt zich over meerdere dagen af. Daarom bouwden we de set steeds om van dag naar nacht. Donkere gordijnen en flitslampen simuleerden onweer en bliksem. Zo werd de spanning voelbaar, zonder de authenticiteit te verliezen.
Mijn Blegny
Diep onder de grond
Draaidag 3: De steenkolenmijn
Voor de derde draaidag reisden we af naar de mijn van Blegny in België. Tijdens de oorlog werkten hier krijgsgevangenen onder zware omstandigheden.
Code Rood
Op de draaidag zelf was het code rood door hevige regenval. Het water gutste via de schachten naar binnen, alsof je naast een waterval stond. Ondanks dat bleven we draaien. Acteurs en figuranten gingen volledig op in hun rol, compleet met grime en modder. Eén van ons verdween zelfs in het decor, onherkenbaar als mijnwerker.
Tot diep in de nacht
It’s a wrap
We filmden tot diep in de nacht. Rond 01.00 uur stond alles op film en sjouwden we de spullen in meerdere ritten met een krakend liftje naar boven. Zwaar, maar de beelden waren het meer dan waard.
Draaidag 4: Op transport
De transportscène werd onze grootste draaidag. Vladimir wordt gevangen genomen en op transport gezet naar de mijnen. Hiervoor reisden we af naar station Beekbergen, waar nog originele stoomtreinen rijden.
Het weer werkte opnieuw niet mee. Dreigende luchten en regen, maar juist dat gaf extra lading aan de setting. De kijker zit als gevangene in een donkere wagon, opeengepakt met tientallen anderen. Je hoort het ritme van de trein en het gefluit van de locomotief. Je voelt de beklemming. Als de deuren openslaan, schijnen Duitse soldaten met zaklampen naar binnen en dwingen ze iedereen naar buiten.
‘zelfs de gewonden moeten staan en de doden kunnen niet vallen’
De beklemming van gevangenschap tastbaar gemaakt
Daarna verplaatst het perspectief zich naar een vrachtwagen, volgepropt met gevangenen. De motor start en de wagen rijdt weg, terwijl de kijker tussen hen in zit. Alles is gericht op de fysieke ervaring van benauwdheid en machteloosheid.
Deze dag vroeg om enorme schaal. Naast onze crew waren er visagisten, wapenexperts, licht- en geluidstechnici en meer dan veertig figuranten.
In totaal werkten ruim 65 mensen mee aan deze opnames. Pas tegen middernacht klonk het bekende “wrap”.
Het vervoer van film-gear ging ook op zo’n Amsterdams
Dag 5: Het huis op de Krim
Vladimir groeide op in de Krim, maar filmen daar was door de oorlog onmogelijk. Dus we moesten verder kijken. We kwamen terecht in een antikraak pand uit 1880. Midden in het hartje van Amsterdam, precies tussen het Rijksmuseum en de P.C. Hooftstraat. In deze scene komt journalist Remco Reiding aan bij de eerste soldaat die hij gelinkt heeft aan het thuisfront. Hij belt aan bij de zoon van Valdimir, Dimitri. Die ondertussen ook al 70 jaar is. Al die tijd heeft hij geen idee waar zijn vader was en wat er met hem gebeurt is.
VR Camera op de wagen.
Draaiweek Georgië
De laatste draaidagen brachten ons naar Georgië. Het landschap daar lijkt sterk op de Krim en ademt de sfeer van de jaren ’40. Hier filmden we de eerste scène uit Vladimir’s leven: hoe hij wordt opgehaald om naar het front te gaan. We gebruikten de locatie ook voor aanvullende beelden voor de lineaire film. De bergen, de oude gebouwen en de ingetogen sfeer. Het gaf een waardig slot aan een productie die meer was dan alleen techniek: de geschiedenis kwam tot leven.
EEN VERGETEN VERHAAL
Beeld dat onder de huid kruipt
De Sovjet Ereveld Experience is meer dan een film. Het is een beleving waarin techniek, historie en emotie samenkomen. Door het leven van Vladimir te volgen, krijgt de bezoeker een intiem en confronterend beeld van oorlog.
Voor ons bij Motion Supply was dit een project vol uitdagingen en vakmanschap. Maar bovenal een eer om een vergeten verhaal opnieuw een stem te geven.
Ervaringen van bezoekers
- “Tragische verhalen komen tot leven in dit museum, dat ook een zeer indrukwekkende VR-ervaring biedt. Het verhaal van de man die dit tot stand bracht, spreekt ook zeer tot de verbeelding.”
- “Wow-wow-wow, dit is inderdaad een experience zeg! Enorm indrukwekkend museum dat mijn verwachtingen heeft overtroffen.”
- “Een schrokkend verhaal, en extra ingrijpend door de Virtual Reality-omgeving en de menselijke uitleg die je hierdoor krijgt. Voor velen (ook voor mij) een onbekend stuk geschiedenis”
- “Deze experience raakte me diep. Het laat zien hoe krachtig geschiedenis wordt als je het niet alleen leest, maar écht beleeft. De combinatie van locatie, emotie en vooral de VR-technologie maakt het enorm impactvol.”
- “Dit museum biedt een indrukwekkend inzicht in de vaak vergeten menselijke gevolgen van oorlog. De VR experience zit goed in elkaar. Wat mij betreft een absolute must-see!”
Koffie doen?
Of het nu gaat om een VR-experience, een corporate film of recruitmentcampagne gaat: wij vertalen jouw boodschap naar beeld dat mensen raakt én onthouden.